In het vooruitzicht

Alhoewel, het is al februari! De maand die me altijd een goed gevoel bezorgt. Het is de maand voorafgaand aan de lente maand. De maand waarin de winter meestal pas echt losbarst in Nederland. De maand waarin er steeds meer sneeuwklokjes, narcisjes en krokusjes verschijnen, het ‘s ochtends steeds vroeger licht wordt en de vogeltjes mij uit bed fluiten. Heerlijk. Nog belangrijker dan al deze fijne dingen is dat ik halverwege februari feest vier. Mijn verjaardagsfeest, om precies te zijn. De afgelopen jaren heb ik mijn verjaardag een beetje links laten liggen; teveel gedoe, verhuizingen, drukte etc. Dit jaar is een mooi jaar; 2015. Het jaar waarin ik 29 word. Het jaar van de goede dingen na een jaar vol onrust en energievretende zaken. Dit jaar komen de dingen weer in balans. Worden de grenzen niet meer overschreden; nooit meer (behalve op het gebied van reizen waarin ik dit jaar nog vele grenzen hoop te overschrijden; te beginnen met WENEN volgende week!). Met alle nieuwe inzichten die ik vorig jaar heb opgedaan, en met alle mooie vooruitzichten van dit jaar vind ik dat ik wel een feestje heb verdiend. Ik ga mijn verjaardag gewoon 4 keer vieren (de week voor mijn verjaardag in Wenen, op mijn verjaardag met mijn collega’s op mijn werk en de week na mijn verjaardag met mijn familie, en ten slotte moet ik nog een feestje plannen met mijn vrienden). Misschien zelfs nog vaker, als het bevalt.

Ik heb ook al bedacht dat ik mijn 30e verjaardag volgend jaar ga vieren in de sneeuw. Waar en hoe ik dat verder ga vormgeven ga ik dit jaar rustig overdenken.

disney-quote

Advertisements

Je m’appelle Françoise

 

De leukste dingen beginnen en eindigen voor mij meestal op Schiphol. Onderweg naar het vliegveld begint de voorpret al want alles is gedaan. De koffers zijn gepakt, het inchecken is gebeurd en de vakantiezin heeft zijn hoogtepunt bereikt. En dan moet de vakantie zelf nog komen!

Vorige week maandag vloog ik van Amsterdam in zo’n 1 uur en 20 minuten met KLM naar Bordeaux. Met regen bij vertrek en volle zon bij aankomst waren de reisomstandigheden ideaal te noemen. Samen met mijn moeder werd ik opgewacht door een trés gentille française die ons naar de Bed & Breakfast voor 1 nachtje bracht. Nous parlions français avec elle, maar het was niet altijd makkelijk. Toch hebben we het de hele week volgehouden om de Fransen in hun eigen taal te woord te staan. En na een week nous avons amélioré notre français un petit peu!

De volgende dag reden we met de trés gentille française naar ons appartementje aan de kust, waar we de rest van de week verbleven. Zonder auto (omdat we anders teveel zouden willen en gaan doen) maar met fietsen en een treinstation voor de deur begon het avontuur aan het bassin d’Arcachon. Deze prachtige baai achter de Atlantische kust ten westen van Bordeaux kenmerkt zich door vele kleine (toeristen) dorpjes, natuurgebieden vol vogels en het allerbelangrijkste: de productie van oesters. Een van mijn favoriete dingen aan Frankrijk is de bourgondische cultuur en ik kan over het eten en drinken alleen al uren vertellen. Ik zal hier dus een aparte blog aan wijden in plaats van dit verhaal tot een onmogelijke lengte te brengen. Voor nu een impressie. Een indruk van een week avec la meilleure de les meilleures!

Bordeaux – Miroir d’eau

IMG_3982

Bordeaux – liste des tarifs

IMG_3993

Bordeaux – Plaçe Lucien Victor Meunier

IMG_4009

Arcachon – Boulevard de la Plage

IMG_4046

La Hume – port/plage

IMG_4132

Arcachon –> Cap Ferret

IMG_4145

Cap Ferret – tarte au citron

IMG_4177

Cap Ferret – Mimbeau

IMG_4189

Cap Ferret – coquille bernard l’hermite

IMG_4225

La Hume

IMG_4270

Le Teich – réserve ornithologique

IMG_4282

Gujan Mestras – la maison de l’huître 

IMG_4343

Ik genoot ervan, et vous?

 

Lentekriebels

Wakker worden met blauwe luchten, vogeltjes die me mijn slaap ontnemen en een zonnetje dat zo fel schijnt dat het niet eerlijk voelt om nog vijf minuten langer in bed te blijven liggen. In mijn optiek bestaat er niets lekkerders dan het gevoel van de lente. Niets gaat er boven fietsen met mijn zonnebril op en het gevoel  krijgen de hele wereld aan te kunnen. Alles zien als een nieuwe mogelijkheid of uitdaging in plaats van bang te zijn voor het onbekende wat nog komen gaat. Aangename temperaturen zonder eraan te hoeven denken om een vest mee te nemen.

Zomer

De warme buitenlucht ruikt als een droom. Ik weet niet waarom al deze lenteverschijnselen me zo gelukkig maken maar gevoel kun je niet dwingen. Wanneer ik naar buiten stap en het ruikt naar lente dan trekt een gevoel van geluk door mijn hele lichaam. Het gevoel van een hoofdstuk wat is afgesloten, het hoofdstuk van koude en donkere dagen. Het is tijd voor nieuwe zin. Zin in alle nieuwe dingen die er staan te gebeuren dit jaar. Zin om plannen die er nog niet zijn te maken, of te dromen over wat er allemaal zou kunnen ontstaan. De lege bladzijden van mijn agenda zijn potentiële geluksmomenten die erop wachten om door mij ingevuld te worden.

zomer2

Zoveel mogelijk leuke dingen doen en zoveel mogelijk niet doen. Soms ook gewoon kijken hoe alles voorbij raast. Ademhalen, want het gaat allemaal weer voorbij. En dan storm ik voor ik het weet alweer af op de donkerte. De laatste mooie momenten in de tuin, het laatste ijsje van het seizoen en de laatste keer met de voetjes in de zee. Ik kijk weer terug op een prachtige zomer. Door mijzelf ingevuld, door mijzelf beleefd en aan mijzelf om met weemoed op terug te kijken tijdens de eerste najaarsbuien.

Gelukkig begint het allemaal pas net. De lentekriebels voel ik al sinds januari, maar de lente is er gelukkig pas sinds gisteren.

The tide is high

The urge to write in English is back so I decided to give into it. The urge didn’t just randomly come back to me though. It was caused by the presence of  an American person  in our house. She forced us to speak English all the time so nobody would feel left out during any conversation (I’m just kidding). I originally started blogging in English in 2006 and I’ve been switching between English and Dutch occasionally (leaving any French/Swedish/Japanese little blurtouts aside). This is one of those moments that I just really feel like sharing some English words with the little amount of readers I have left. It doesn’t matter, I understand.

Wedding pictures with the Erasmus crew

Erasmus_jump

So I’ve been enjoying the summer as much as I could. At least I tried to do so, by leaving this Holland country two times. My first goodbye was said when traveling to Sweden for a week to attend my friends wedding there. Ever since spending 5+ months in Sweden, arriving at Arlanda airport always makes me feel like I’m coming home. I had a perfect week. Being in Stockholm, Uppsala and Linköping in the presence of my friends felt so good that I didn’t want to leave. Luckily I had another trip to look forward to. Zakynthos, an Ionian island located just beneath Greece’s main land. I traveled there with a friend whom I’ve known since highschool.  Considering our mutual weird sense of humor this trip was bound to be a success. And it was. We laughed, ate, swam and relaxed a lot. And since it wasn’t exactly “the island of adventures” this was a perfect opportunity for me to truly lay back and do nothing. A thing I rarely like to do, but it was good.

The view from our favorite restaurant Aperitto

Photo Aug 11, 19 23 46

So now I’m awaiting my masters year at the uni; Clinical neuropsychology. I’m both excited and wanting it to be over ASAP. The latter coming from the strong sense of wanderlust that’s racing through my body. I blame Bali. I thank Bali. As soon as all of this is over, I’m heading back there. Back to exploring.

Until here, until next time :)

Week

Een week thuis. En langer sinds mijn laatst geschreven stukje. Ik ben terug van heel ver weggeweest. Zo ver ben ik nog nooit geweest, maar zo ver wil ik heel graag weer gaan. Vorige week zondag landde ik om 7 uur ‘s ochtends op Schiphol van een heerlijke vakantie in/op Bali. Voorlopig gebruik ik in.

Het hele jaar heb ik er naartoe geleefd. Wanneer het studeren even te zwaar werd, het op mijn werk te druk werd, het gewoon allemaal even tegenzat, was ik in mijn gedachten vast in Bali. Ongeacht mijn onvermogen om een voorstelling van het eiland, de mensen en de manier van leven te kunnen maken, bracht de gedachte aan het daar zijn mij nieuwe motivatie om gewoon alles door te zetten.

Balibalibali <3

En dan ineens gebeurt alles tegelijk en sprint de tijd vooruit. Alle lasten vallen van je schouders en het enige wat plotseling nog telt is de zon, buitenlandse bestemmingen en loslaten. Een heerlijke plotselinge minivakantie naar Zuid Frankrijk (waar ik het al eerder over had) in juli voldeed al aan die drie dingen, maar bleef me doen verlangen naar meer. Ik hou ervan om weg te zijn van huis, en om nieuwe omgevingen te ontdekken. Het maakt me niet uit hoe ver weg, als het maar iets nieuws en onbekends met zich meebrengt. Hoewel, helemaal onbekend is Zuid Frankrijk niet. Een westers alternatief voor Nederland, waarbij de natuur mooier, de temperatuur beter en het eten lekkerder is. En waar het natuurlijk heerlijk mensen kijken is. Dit waren de leukste dingen uit mijn Côte d’Azur/Provence vakantie:

ontbijten in het zonnetje na een nachtje slapen in Beaune wakker worden met een uitzicht als in de film  eindelijk mijn verlangen om Monaco te zien verwezenlijken  boodschappen doen bij de Carrefour zo groot als Walmart  voor het eerst macarons eten  eindelijk the girl who kicked the hornets nest uitlezen  een ijsje eten in de zon  Tropeziennes sandaaltjes kopen  foto’s maken en experimenteren met mijn nieuwe camera  geen vestje mee hoeven nemen als je weggaat  de smalle, typische franse straatjes  alle borden en franse woorden die je tegenkomt oplezen  les meilleurs baguettes chaque jour  zwemmen in een azuurblauwe zee ♥ de herinneringen en foto’s van deze vakantie

Middellands uitzicht

Draguignan

Visjes in Monaco

Institut Océonographice de Monaco

A perfect city

Bormes les Mimosas

Bormes les Mimosas

Macarons in Grasse

Saint Tropez

Het is inmiddels alweer drie weken geleden sinds ik thuiskwam van vakantie en twee weken geleden sinds ik aan deze post begon. Een tussentijd om mentaal afstand te doen van het fijne vakantieleven waaraan ik zo gewend was geraakt. Een tussentijd om me mentaal voor te bereiden op mijn laatste bachelorjaar psychologie. Boeken gekocht, iedereen in geuren en kleuren enthousiast gemaakt over mijn vakantie op Bali en nog een paar rondjes hardgelopen want de Dam tot Damloop komt nu wel erg dichtbij. Genoeg stof dus nog voor heel veel blogjes!

 Dani

Uitstel afstel gestel

Het jaar zit erop, ik kan opgelucht ademhalen. Althans, dat kan ik proberen. De laatste weken lukt het me niet meer om normaal te ademen. Om alle afgesloten dingen achter me te laten en even nergens meer aan te denken. Ik voel me opgejaagd, alsof er op ieder moment iets verschrikkelijks staat te gebeuren. Het rationaliseren van deze gevoelens heeft geen zin, of slechts voor een paar minuten. Het dringt niet door, mijn gestel wil er niet aan. Maar ik wil er wel aan. Ik wil een zomervakantiegevoel, waarbij ik me tot niets verplicht hoef te voelen, waarbij ik me kan overgeven aan ontspanning, zonnebaden, gedachteloze hardlooprondjes en in zijn staat zijn daarvan te genieten.

De gedachten die door mijn hoofd gaan beïnvloeden ook mijn fysieke gestel. Mijn hart klopt sneller, frequente adrenalinestroompjes en een allesbehalve sterk gevoel in mijn hele lichaam. Het is behoorlijk vermoeiend, en ik weet niet waar het vandaan komt.

Voorheen werkte het altijd goed om van me af te schrijven. Het is dus niet zonder reden dat ik mijn blog gebruik om de hierboven beschreven onrust eruit te krijgen. Al schrijvende vormen de woorden zich tot een begin van het einde. Een begin van de weg naar rust. Ik ga ervoor zorgen dat ik mijn gedachten weer in het gareel krijg. Van mijn gedachten naar mijn gevoel, en van mijn gevoel naar mijn lichaam. Alles staat met elkaar in verbinding en kan weer een kloppend geheel worden als de balans hersteld is.

Met in ieder geval één obstakel minder en een hoop leuke vakanties, mooi weer en gezelligheid in het vooruitzicht zijn de omstandigheden ernaar om die balans weer te vinden. Ik ga meer aandacht besteden aan mezelf en uitzoeken wat de reden is van die aanhoudende onrust. Ik zal de weg hiernaartoe op deze blog beschrijven voor mezelf, hopend op een zelfinzichtelijk naslagwerk voor de toekomst.

Positive pins

 

Source: Uploaded by user via Danique on Pinterest

En de best passende als laatst…


 Dani

Weifkes, pact ui palto, zijme wig!

De regen klettert opnde ramen van de auto. Een mooi begin van de vrijdag, een mooi moment om op reis te gaan. Niet ver weg, geenzins exotisch maar op alle fronten weg van het hier en nu.

We rijden met het verstand op nul de snelweg richting het zuiden op. We volgen blindelings de aanwijzingen van onze vierde reisgenoot met de welbekende wegwijsnaam op. We praten, lachen en snaaien. Vanaf het moment dat Studio Brussel het overneemt van de Nederlandsr radio kriebelt het vakantiegevoel vanuit mijn tenen omhoog.

Een omweg langs de haven voert ons langs de leljkste stukjes van de omgeving Van Gent. Maar de lucht wordt met de kilometer blauwer, de tol is betaald en de afstand tot de stad Gent ligt nu nog slechts op loopafstand; we zijn er bijna ♪.

Een vrijdagmiddag vol windstoten die op ieder terras glasgerinkel veroorzaken. Onze Kriek smaakt er niet minder om. We kijken naar de bootjes van Gent, we luisteren naar de woorden in verschillende talen van verschillende mensen en zijn blij dat wij elkaar tenminste verstaan.

We vertellen elkaar hoe leuk het is om hier te zijn. Om hier te winkelen, terrasjes op te zoeken en typische dingetjes te kopen voor onszelf en de thuisblijvers. Het allerleukste is de uiteindelijke beleving van dit, met een jaar uitgestelde, alles. Moeite noch nog meer moeite worden gespaard tot ieder van ons tevreden is met Gent en het weekend. Voor ieder wat wils, en wat ieder wil gebeurt.

En wanneer je op de terugweg de zon met je mee hebt kun je je geen fijnere bestemming bedenken dan je zonovergoten achtertuin om het hele weekend nog even in je hoofd na te beleven.

Gents impressionisme (Belfort toren)

Tzal wel zijn

De strip (Graslei)

Kriekskes op de Graslei

Italiaanse wolken vanuit onze b&b

Een bakske drinken en chocolaatjes kopen bij een oud bakkertje (hoek Schepenhuis en Onderstraat)

Genieten van de Siciliaanse keuken bij Il Mezzogiorno (Baudelokaai 17)

Amai, Maria

Verjaardag vieren met cocktails!

Limonada (Heilige Geeststraat 7)

Lichtjes

Uitzicht #1

Uitzicht #2

Op ‘t zolderke

Rondvaart over de Leie en de Lieve

Kaarsjes in de kerk

 Dani