Lentekriebels

Wakker worden met blauwe luchten, vogeltjes die me mijn slaap ontnemen en een zonnetje dat zo fel schijnt dat het niet eerlijk voelt om nog vijf minuten langer in bed te blijven liggen. In mijn optiek bestaat er niets lekkerders dan het gevoel van de lente. Niets gaat er boven fietsen met mijn zonnebril op en het gevoel  krijgen de hele wereld aan te kunnen. Alles zien als een nieuwe mogelijkheid of uitdaging in plaats van bang te zijn voor het onbekende wat nog komen gaat. Aangename temperaturen zonder eraan te hoeven denken om een vest mee te nemen.

Zomer

De warme buitenlucht ruikt als een droom. Ik weet niet waarom al deze lenteverschijnselen me zo gelukkig maken maar gevoel kun je niet dwingen. Wanneer ik naar buiten stap en het ruikt naar lente dan trekt een gevoel van geluk door mijn hele lichaam. Het gevoel van een hoofdstuk wat is afgesloten, het hoofdstuk van koude en donkere dagen. Het is tijd voor nieuwe zin. Zin in alle nieuwe dingen die er staan te gebeuren dit jaar. Zin om plannen die er nog niet zijn te maken, of te dromen over wat er allemaal zou kunnen ontstaan. De lege bladzijden van mijn agenda zijn potentiële geluksmomenten die erop wachten om door mij ingevuld te worden.

zomer2

Zoveel mogelijk leuke dingen doen en zoveel mogelijk niet doen. Soms ook gewoon kijken hoe alles voorbij raast. Ademhalen, want het gaat allemaal weer voorbij. En dan storm ik voor ik het weet alweer af op de donkerte. De laatste mooie momenten in de tuin, het laatste ijsje van het seizoen en de laatste keer met de voetjes in de zee. Ik kijk weer terug op een prachtige zomer. Door mijzelf ingevuld, door mijzelf beleefd en aan mijzelf om met weemoed op terug te kijken tijdens de eerste najaarsbuien.

Gelukkig begint het allemaal pas net. De lentekriebels voel ik al sinds januari, maar de lente is er gelukkig pas sinds gisteren.

Advertisements

Sneeuw; oh nee, niet…

Zo werd ik vrijdagnacht wakker en kleurde de lucht nog prachtig oranje, zo is de lucht stormachtig blauw/grijs/paarsachtig en is er geen spoortje wit meer te vinden. Het weer is zo onvoorspelbaar als het maar kan, met aanhoudende kou als constante factor, helaas. Liters thee gaan er doorheen deze dagen, vooral gemberthee met honing. Als het zonnetje zich tevoorschijn tovert wil ik nog wel eens even aan de warmte van de kachel ontsnappen om te gaan wandelen. Heerlijk door het bos en mooie foto’s maken van het licht dat tussen de blaadjes door valt op de natte grond.

Natuurlijk werd er ook Sinterklaas gevierd; in een huisje met open haard in het bos. Heerlijk nostalgisch. We pakten cadeautjes uit voor de open haard, dronken thee met pepernoten en lekkere taartjes uit Arnhem, en lazen kunstige gedichten voor. De dag daarna was het stralend weer, in tegenstelling tot in Noord-Holland, dus ontdekten we de bossen van de Veluwe. Na een wandeling zonder wild aanschouwd te hebben, ook al waren we nog zo stil, keerden we terug naar het huisje. De sauna werd aangezet, de handdoeken klaargelegd en toen was het tijd voor een welverdiend uurtje stomen. Ondertussen werd het eten gemaakt en konden we zo aanschuiven toen we schoon en zacht en slaperig het zweethok verlieten.

Hieronder een kleine impressie van de gezellige dingetjes die het najaar en de winter met zich meebrengen.

Foto's december

VLNR en van boven naar onder:
 wandelen in het duin  thee met speculaasjes in het dorp met mijn nichtje  mijn vader die sneeuwruimt in de tuin  gebroken bomen van alle storm op de Veluwe  concert Calexico in Paradiso met vriendinnen  thee in Arnhem bij een heel gezellig caféetje met mijn moeder  jaarlijkse pietjes kijken traditie in de Bijenkorf  oppassen bij Meesje  cadeautjes bij de open haard in het bos  blaadjes!  zie de zon schijnt door de bomen  intocht Sinterklaas in het dorp 

Toch niet helemaal erg als ik het zo voor me zie, soms is de winter best genieten…

 Dani

Apperdeblog

18:45
Voor het eerst een blog van onderweg! Ik zit in de tram en typ van hier mijn nieuwe post. Nooit eerder deed ik dit; nooit eerder kon ik dit. Maar met mijn nieuwe telefoon, die ik nu al niet meer wil missen, kan het! Nu heeft het bloggen vanaf een computer (heel vroeger) of vanaf mijn laptop (recenter) wel iets “echters” dan dit. Het voelt een beetje als de krant lezen op een ipad; nep.

21:47
Nu schrijf ik even een stukje vanuit de trein. Want daar doet ie het ook. Overigens ga ik dit stukje toch nog publiceren vanaf mijn laptop als ik thuis ben. Anders kan ik geen roze hartjes invoegen.

Inmiddels is het alweer weekend en is mijn week is omgevlogen. Een avondje leren over superfoods bij Edel Wijs, heel veel bladzijden psychologische tests lezen, woensdag yogadag, een half dagje werken op kantoor met uitzicht op de ijsbaan, een zeer gezellig oppasdagje vol gekke foto’s die eindigde met heerlijke sushi, een pre-kerst driegangen menu bij mijn jarige tante waardoor ik alweer zin heb gekregen in het jaarlijkse kerstdiner, en vandaag komt Sinterklaas alweer aan!

Dit is echt een blogpost in delen en inmiddels bivakkeert de goedheiligman alweer enkele dagen in ons landje. Het is nu dinsdag, bijna een week nadat ik aan dit stukje begonnen ben. Vanavond zingen, vanmiddag wandelen in de zon, vanmorgen blogs lezen en wachten op mijn bestelling van Zalando! Geen nieuwe dingen meer erbij verzinnen, het is tijd dat ik op ‘publiceer’ klik.

 Dani

F-O-X

Matthew Fox: F-O-X.
Kathleen Kelly: That is amazing, you can spell “fox”! Can you spell “dog”?
Matthew Fox: F-O-X.

Aan deze passage uit de film ‘You’ve got mail‘ met Tom Hanks en Meg Ryan moest ik denken toen ik over de titel van dit stukje nadacht. Wat was het leukste van de afgelopen week? Wat is een passende naam voor de dingen die ik de afgelopen week meemaakte? Toen wist ik. Het was niet eens moeilijk, en zelfs pas vandaag gebeurd. Vanmorgen tijdens het hardlopen zag ik een vos, vlakbij!

Ik rende met mijn vader door het duin en we naderden de strandopgang. We renden over een lange weg tussen de hobbelige duingrassen en op het einde van de weg zag ik hem staan. Hij keek onze richting op en liep daarna het duin in. Ik heb in het bos hier nog nooit een vos gezien! Aan het einde van de weg keken we nog of we hem zagen, er niet vanuit gaande natuurlijk dat hij er nog zat. Maar… hij zat op nog geen twee meter afstand te loeren naar een muis of een ander beestje. Ineens sprong ie met vier pootjes tegelijk omhoog naar zijn prooi toe. Helaas had ik geen telefoon bij me om een foto te maken, maar het was zo mooi om te zien! Daarna zijn we verder gerend naar het strand, voelden we even aan de zee, namen we een schelpje mee terug als trofee en schreef ik onze namen en de datum in het zand met #run erachter.

Tijdens de run bleef het droog maar nu komt het alweer met bakken uit de lucht. De gezellige herfst met de mooie kleuren van de bomen overgoten met een warm zonnetje lijkt een dezer dagen niet meer te gaan gebeuren. Dan moeten we het zelf maar leuk maken. Stukjes schrijven, kaarsjes branden en de keuken in want door dit weer krijg ik enorme zin om te koken en bakken!

Vorige week wandelde ik nog heerlijk door het bos en nam ik voor de verandering eens mijn camera mee voor heerlijke herfstfoto’s.

De rest van de week is ook omgevlogen. Het was een week vol nieuwe vakken en boeken over klinische neuropsychologie. Een week vol artikelen die gelezen moesten worden over intelligentie en de hersengebieden die daar bij betrokken zijn. Een halve week vol logeerpartijtjes en gezelligheid. En een week vol zelfgemaakte pompoensoep en banananut loaf. Recepten volgen!

Nu is het tijd voor een feestje bij mijn nichtje die eventjes terug is uit Australië. Welcome to the 26 club cous!

Dani

Handenvol bladeren, hoofd vol stof

Afgelopen vrijdag om 12 uur was ik blij. De tentamens zaten erop! Hoewel ze niet makkelijk waren, en ik nog geen definitieve uitslag heb gehad was ik toch eventjes blij dat het binnen zitten, lezen lezen lezen en perceptie, aandacht en bewustzijn even van programma  geschrapt waren. Een weekend leuke dingen doen, uitrusten en lekker naar buiten toe.

Ik bezocht een hele lieve tante met wie ik een gezellig dagje had
 Ik ging wandelen in het bos met mijn nichtje om heerlijk bij te kletsen
Ik ging eindelijk weer hardlopen
Zaterdag blies ik witte wolkjes in de koude lucht
Ik las Bridget Jones’s Diary voor de tachtigste keer
Ik las verder in Kimberly Snyder’s The Beauty Detox Solution
Ik maakte voor het eerst Urap (en was daarin succesvol!), mijn favoriete gerecht deze zomer in Bali
Ik las alle blogs bij van de afgelopen week via bloglovin
Ik keek nieuwe afleveringen van New Girl
Een onverwachte macaron uit Parijs krijgen

Niet echt iets van dit weekend maar toch noemenswaardig; vorige week maakte ik tijdens yoga een halve kopstand waar ik best heel trots op ben. Misschien niet de moeilijkste positie, maar ik voelde mij licht euforisch nadat het gelukt was, en het thuis nog een keer lukte!

En verder heb ik heerlijk bijgeslapen en gewoon lekker gedaan waar ik zin in had. Gisteren is het nieuwe blok ingegaan, met nieuwe vakken en nieuwe kansen. Direct begonnen met het lezen van de artikelen zodat ik goed voorbereid de colleges in ga, en bij blijf met de stof.  Geïnspireerd door de heerlijkste herfstrecepten die ik bij verschillende blogs langs zie komen heb ik eigenlijk ook heel veel zin om straks iets te gaan bakken. Eerst nog even een artikel lezen, de was ophangen en de televisie uitzetten, en dan hopen dat de regen verdwijnt en het toch nog een mooie wandeldag wordt.


Dani