Zomeravond renavond

Een rondje rennen tot twilight, en dat zonder motivatie. Gaandeweg toch merken hoe goed het eigenlijk voelt, en meteen plannen willen maken voor de volgende keer. Op het einde via een omweg nog even door de oude buurt in de warme zomeravondlucht. Even langs de Tichelkerk.

20130426-105430.jpg

Advertisements

F-O-X

Matthew Fox: F-O-X.
Kathleen Kelly: That is amazing, you can spell “fox”! Can you spell “dog”?
Matthew Fox: F-O-X.

Aan deze passage uit de film ‘You’ve got mail‘ met Tom Hanks en Meg Ryan moest ik denken toen ik over de titel van dit stukje nadacht. Wat was het leukste van de afgelopen week? Wat is een passende naam voor de dingen die ik de afgelopen week meemaakte? Toen wist ik. Het was niet eens moeilijk, en zelfs pas vandaag gebeurd. Vanmorgen tijdens het hardlopen zag ik een vos, vlakbij!

Ik rende met mijn vader door het duin en we naderden de strandopgang. We renden over een lange weg tussen de hobbelige duingrassen en op het einde van de weg zag ik hem staan. Hij keek onze richting op en liep daarna het duin in. Ik heb in het bos hier nog nooit een vos gezien! Aan het einde van de weg keken we nog of we hem zagen, er niet vanuit gaande natuurlijk dat hij er nog zat. Maar… hij zat op nog geen twee meter afstand te loeren naar een muis of een ander beestje. Ineens sprong ie met vier pootjes tegelijk omhoog naar zijn prooi toe. Helaas had ik geen telefoon bij me om een foto te maken, maar het was zo mooi om te zien! Daarna zijn we verder gerend naar het strand, voelden we even aan de zee, namen we een schelpje mee terug als trofee en schreef ik onze namen en de datum in het zand met #run erachter.

Tijdens de run bleef het droog maar nu komt het alweer met bakken uit de lucht. De gezellige herfst met de mooie kleuren van de bomen overgoten met een warm zonnetje lijkt een dezer dagen niet meer te gaan gebeuren. Dan moeten we het zelf maar leuk maken. Stukjes schrijven, kaarsjes branden en de keuken in want door dit weer krijg ik enorme zin om te koken en bakken!

Vorige week wandelde ik nog heerlijk door het bos en nam ik voor de verandering eens mijn camera mee voor heerlijke herfstfoto’s.

De rest van de week is ook omgevlogen. Het was een week vol nieuwe vakken en boeken over klinische neuropsychologie. Een week vol artikelen die gelezen moesten worden over intelligentie en de hersengebieden die daar bij betrokken zijn. Een halve week vol logeerpartijtjes en gezelligheid. En een week vol zelfgemaakte pompoensoep en banananut loaf. Recepten volgen!

Nu is het tijd voor een feestje bij mijn nichtje die eventjes terug is uit Australië. Welcome to the 26 club cous!

Dani

Handenvol bladeren, hoofd vol stof

Afgelopen vrijdag om 12 uur was ik blij. De tentamens zaten erop! Hoewel ze niet makkelijk waren, en ik nog geen definitieve uitslag heb gehad was ik toch eventjes blij dat het binnen zitten, lezen lezen lezen en perceptie, aandacht en bewustzijn even van programma  geschrapt waren. Een weekend leuke dingen doen, uitrusten en lekker naar buiten toe.

Ik bezocht een hele lieve tante met wie ik een gezellig dagje had
 Ik ging wandelen in het bos met mijn nichtje om heerlijk bij te kletsen
Ik ging eindelijk weer hardlopen
Zaterdag blies ik witte wolkjes in de koude lucht
Ik las Bridget Jones’s Diary voor de tachtigste keer
Ik las verder in Kimberly Snyder’s The Beauty Detox Solution
Ik maakte voor het eerst Urap (en was daarin succesvol!), mijn favoriete gerecht deze zomer in Bali
Ik las alle blogs bij van de afgelopen week via bloglovin
Ik keek nieuwe afleveringen van New Girl
Een onverwachte macaron uit Parijs krijgen

Niet echt iets van dit weekend maar toch noemenswaardig; vorige week maakte ik tijdens yoga een halve kopstand waar ik best heel trots op ben. Misschien niet de moeilijkste positie, maar ik voelde mij licht euforisch nadat het gelukt was, en het thuis nog een keer lukte!

En verder heb ik heerlijk bijgeslapen en gewoon lekker gedaan waar ik zin in had. Gisteren is het nieuwe blok ingegaan, met nieuwe vakken en nieuwe kansen. Direct begonnen met het lezen van de artikelen zodat ik goed voorbereid de colleges in ga, en bij blijf met de stof.  Geïnspireerd door de heerlijkste herfstrecepten die ik bij verschillende blogs langs zie komen heb ik eigenlijk ook heel veel zin om straks iets te gaan bakken. Eerst nog even een artikel lezen, de was ophangen en de televisie uitzetten, en dan hopen dat de regen verdwijnt en het toch nog een mooie wandeldag wordt.


Dani

Pumpkin day!

Alweer een week voorbij. Alweer een zondag waarin ik het grootste gedeelte van de dag over geheugen lees en leer. Er zijn zoveel andere dingen die ik liever zou willen doen maar waar ik door een naderend tentamen minder tijd voor heb. Voor/na/tijdens het studeren kon ik het toch niet laten om even:

een pompoen én de pitjes ervan te roosteren, te pureren en er heel veel lekkere dingen van te maken  me realiseren hoe leuk koken en bakken ook alweer is  via deze blog de muziek van Regina Spektor te ontdekken en deze vervolgens de hele dag luisteren   voor het eerst sinds de Dam tot Dam een rondje hardlopen door het bos   de opening van het nieuwe schaatsseizoen op de ijsbaan waar ik werk  blogs te lezen en inspiratie op te doen  groene smoothies te maken  mijn dikke Halloween sokken aan te doen  seizoen 5 van Gossip Girl af te kijken  gezellige dingen doen in de stad  me verdiepen in Ayurveda ♥ scrabbelen wandelen in een herfstzonnetje in het bos  naar zangles te gaan en overgangen tussen curbing en neutral te oefenen

Regina Spektor – Ne me quitte pas

Als het gaat om het najaar heb ik gemengde gevoelens. Aan de ene kant is er de gezelligheid van het binnenzitten met warme thee en een boekje bij de open haard. Aan de andere kant is er mijn lastige huid die  vervelend gaat doen als de kachels weer gaan branden. De droge lucht in combinatie met mijn allergiegevoelige gestel leiden tot irritatie, jeuk en een oncomfortabel gevoel. Met mijn homeopathische middeltjes, gezonde eten en rustzoekende mindset probeer ik het een beetje in het gareel te houden en me er niet teveel op te focussen (al is dat moeilijk). Hopelijk kan ik in december genieten van alles wat de winter te bieden heeft in plaats van me druk te maken over het wel of niet branden van een kachel en de manier waarop mijn huid daarop gaat reageren.

Nu, na een heerlijk warm bad en een kopje zelfgemaakte spinazie broccolisoep, vind ik het mooi geweest voor deze zondag. Weltrusten!

 Dani

Nog 1 nachtje slapen

Morgen is het zover. Morgen is het eindelijk zover na al die maanden trainen. Rustig aan begon ik in april met het opbouwen van mijn conditie via Start to Run. De Dam tot Damloop 2012. Een afstand van 10 Engelse Miles, ofwel 16,1 kilometer hardlopen vanaf de Prins Hendrikkade in Amsterdam, naar de Peperstraat in Zaandam. Twee jaar geleden liep ik voor het eerst de Dam tot Dam, een item dat ik al een tijdje op mijn bucketlist had staan. Een uitdaging om mezelf tegenover mezelf te bewijzen. In 2010 liep ik hem samen met mijn vader. Elk kilometerpunt passeerden we tegelijk, alle tijdpunten passeerden we tot op de seconde gelijk en ook de finish kwamen we gearmd over. Kortom; het was een fantastische ervaring die smaakte naar meer.

Het jaar daarop waren mijn dagen gevuld met colleges, werk en andere afspraken waardoor ik bijna geen tijd overhield om te trainen. Op de dag van de Dam tot Dam kon ik het toch niet laten om een paar runbuddies te gaan aanmoedigen bij de start. Ondanks de stromende regen was de sfeer op de Prins Hendrikkade fantastisch. De runnersvibe voelde ik tot in mijn tenen, het was alleen jammer dat mijn hardloopschoenen thuis lagen, en mijn conditie op dat moment meer geschikt was voor de Dam tot Dam wandeltocht. Ik baalde… ik wilde meedoen! Op dat moment besloot ik om me voor het jaar erop in te schrijven zodra het kon. En dat deed ik ook.

Inmiddels is het bijna een week geleden sinds ik begon dit bericht te schrijven, en bijna een week geleden sinds ik mijn beste run ooit heb gelopen. Hoewel ik de laatste weken niet eens geweldig getraind heb ging het als een trein. Ik liep heerlijk, ik vloog bijna, en genoot van iedere stap. Ik was zeker niet een van de snelste, maar dat was ook niet waarom ik het deed. Ook dit jaar rende ik weer met mijn vader. De laatste weken trainden we regelmatig samen en gingen we ook deze Dam tot Dam redelijk gelijk op en dat was fijn.

Unieke Dam tot Dam momentjes:
een week van tevoren je startnummer ophalen de zenuwen op weg naar de start  perfect loopweer hebben, perfect!  heel veel bananen eten ♥ het gevoel om door de IJ-tunnel te lopen waar keiharde trommelmuziek je door de eerste kilometer duwt  de mensen langs de kant van de weg die voor hun huis tenten opzetten en de hele dag feestvieren omdat JIJ (en tienduizenden anderen) langsloopt  kinderen die hun handjes ophouden voor een high five van jou  Zaandam inlopen tussen de hekken door en in plaats van toeschouwer te zijn, zijn er toeschouwers voor jou  familie die vlakbij de finish staat te wachten om foto’s te maken onverwachte cadeautjes krijgen onderweg  zonnebloemen krijgen na de finish  drie minuten sneller zijn dan de vorige keer  direct na de finish alleen maar kunnen lachen  nu alweer zin hebben in volgend jaar!  het jammer hè? gevoel als je weer op weg naar huis bent omdat het nu weer een jaar wachten is

En tot slot een bewijs van deze geweldige dag en ervaring. Ernaar terugkijkend voel ik weer de rush van het rennen. En niet de welbekende runners high, maar de Dam tot Dam high die ik iedereen kan aanraden.

Startnummer binnen!

Blij!

 Dani

Huizen, hitte, hollen, hoera!

Van velen hoor ik wat een slechte zomer we dit jaar weer meemaken. Eerlijk gezegd valt het mij niet tegen! Dat kan komen door het weekje Côte d’Azur dat ik er tussendoor gepikt heb, maar ondanks de regelmatige regenval zijn er toch ook een hoop zonnige dagen geweest. En bijna al deze dagen heb ik heerlijk kunnen doorbrengen in Amsterdam. Van het ene oppashuis naar het andere oppashuis, met als finale een verhuizing naar mijn nieuwe onderkomen voor de komende tijd.

Huizen oppassen geeft altijd een beetje een vakantiegevoel. Er zijn altijd nieuwe dingen te ontdekken, straten te verkennen en geluiden om aan te wennen. Natuurlijk gaat het hardlopen ook gewoon door, en een verandering van buurt geeft ook weer mogelijkheden tot het verbeteren van mijn stratenkennis (en leuke café’tjes, winkeltjes en pleintjes waar ik toevallig langskom!) in Amsterdam. Gisteren rende ik voor het eerst sinds tijden weer eens door het Vondelpark, waar ik na afloop de ‘Romance of Running‘ expositie van Nike in het Vondelparkpaviljoen bekeek. Het ademhalen tijdens mijn runs gaat iets beter, maar ver boven de 6 kilometer kom ik nog niet.

Oppashuis 1

Oppashuis 2

Omdat slecht ademhalen en stress hand in hand gaan, groeide mijn interesse voor yoga. Yoga (योग) maakt je alert op je houding en ademhaling terwijl je allerlei oefeningen doet. Door je ademhaling te stabiliseren en je houding te optimaliseren verbetert de balans tussen het lichaam en de geest en voel je je lekkerder in je vel. Dat leek me wel iets om eens te proberen. Honderd keer ben ik zeer geïntrigeerd langs een bikram yogastudio gelopen, en vandaag ging ik naar binnen. Bikram yoga, dat is niet zomaar yoga. Dat is intens! 90 Minuten lang oefeningen doen in een ruimte van 40.6°C, voordat we begonnen liepen de druppeltjes al over mijn rug. Het was heftig en na afloop voelde ik me compleet kapot en voelde het alsof ik te lang in de sauna had gelegen. Maar ik ben blij dat ik het heb gedaan, en volgende week ga ik weer. Ik ben benieuwd hoelang het duurt voor de houterigheid van mijn poses zijn verdwenen. Geduld….

Nog een weekje hard werken, het een en ander voor de verhuizing regelen en mijn koffer inpakken want over iets meer dan een week zit ik op Bali! Heerlijk twee weken vakantie vieren, het eiland ontdekken en hopelijk een yogalesje in de openlucht.

Any tips on Bali?

 Dani

Who’s that girl?

Mijn pogingen tot het vrijlaten van de gevoelens ging de afgelopen dagen niet zoals gepland. Ze bleven hangen, tenzij iets groters mijn aandacht trok. Met het wegeschrijven van de dingen waar ik onbewust over inzit, los ik niets op. Ik heb er veel over nagedacht en ben tot het volgende gekomen. Het gevoel gaat niet weg tenzij ik er geen aandacht aan geef. Geen aandacht geven aan zo’n vervelend gevoel is moeilijk, maar niet onmogelijk. Ik probeer me nu vooral te richten op de gevoelens die er niet zijn, namelijk: rust, onbezorgdheid en onzelfbewustzijn. En hoewel ik normaal gesproken van ‘s ochtends vreog tot ‘s avonds laat alles overdenk en in structuren leef, wil ik nu spontaan leven en gewoon dingen doen. Alles loslaten en toegeveven aan spontane ingevingen. Niet meer om negen uur de wekker maar gewoon wakker worden wanneer ik daar zin in heb. Niet meer eerst alle rotklusjes en verplichtingen afwerken voor ik mezelf toesta van iets te genieten. Niet alles volgens het boekje willen doen maar er mijn eigen invulling aan geven. Durven om mezelf te zijn en niet wat iedereen van me verwacht te zijn. Meer schrijven, lezen, creëren! Trots zijn op wie ik ben en me realiseren dat ik voor niemand onderdoe.

Buiten dit hele gedoe geniet ik enorm van de vakantie. Parkhangen, de stad doorlopen in de aanhoudende warmte, genieten van ijsjes, salades en water uit mijn nieuwe roze Bobble. Twee weken oppassen in mijn oude gezellig buurtje, en daarna nog een weekje in het huis waar ik voor het eerst op mezelf ging. Het hardlopen probeer ik ook vol te houden, geen lange afstanden maar de 5 kilometer loop ik toch binnen het halfuur. Ik geniet van nieuwe series zoals New Girl, de net ontdekte genialiteit van The Big Bang Theory en het oude vertrouwde Reba. Deze laatste serie heb ik leren kennen in Amerika, en gaat over een all American family in Texas. De oudste dochter heeft een vriend van wie ze op haar 17e zwanger raakt. Zij is cheerleader, hij footballplayer, en beiden zijn niet bepaald grote lichten. Een quote van hem de footballplayer, Van, vond ik wel toepasselijk voor deze blog:

There is a lot to think about Cheyenne, and you know I hate to think a lot.

In de meeste situaties zou het uitspreken van deze woorden waarschijnlijk als dom en onbezonnen worden beschouwd. Voor mij is deze quote op dit moment juist geschikt als tijdelijke leefregel. Ik overdenk de dingen die vanzelfsprekend zijn en geen extra aandacht behoeven. Ik wil het niet, maar het gebeurt automatisch. Er zullen altijd dingen blijven waar over nagedacht kan worden. Maar niet alles. Er is veel om over na te denken, maar ik laat het gaan. Ik ga het niet meer doen. Ik ga mijn gedachten omzetten in daden en daarvan genieten zonder complete voor- en na-analyse. Ik ga het doen.

* Kleine update. Net terug van hardlopen waarbij ik mijn ademhaling onder controle probeerde te houden. Het drukkende gevoel op mijn borst was waarschijnlijk het gevolg van teveel inademen en te weinig uitademen. Er komt dan teveel zuurstof (CO) het lichaam binnen, en er onstaat een tekort aan koolzuurgas (CO2). CO2 zorgt ervoor dat de CO door het lichaam wordt opgenomen. Kortom, ik moet regelmatiger en meer uitademen. Dit heb ik direct geprobeerd tijdens mijn run, en het ging een stuk beter dan de vorige keer! Ik was heel erg blij. De Dam tot Damloop in september komt namelijk al een stuk dichterbij, en ik wil de 16 natuurlijk wel halen! Voor nu doe ik het rustig aan, maar het begin is er in ieder geval.

Can’t leave without a pin…

 

Dani