In het vooruitzicht

Alhoewel, het is al februari! De maand die me altijd een goed gevoel bezorgt. Het is de maand voorafgaand aan de lente maand. De maand waarin de winter meestal pas echt losbarst in Nederland. De maand waarin er steeds meer sneeuwklokjes, narcisjes en krokusjes verschijnen, het ‘s ochtends steeds vroeger licht wordt en de vogeltjes mij uit bed fluiten. Heerlijk. Nog belangrijker dan al deze fijne dingen is dat ik halverwege februari feest vier. Mijn verjaardagsfeest, om precies te zijn. De afgelopen jaren heb ik mijn verjaardag een beetje links laten liggen; teveel gedoe, verhuizingen, drukte etc. Dit jaar is een mooi jaar; 2015. Het jaar waarin ik 29 word. Het jaar van de goede dingen na een jaar vol onrust en energievretende zaken. Dit jaar komen de dingen weer in balans. Worden de grenzen niet meer overschreden; nooit meer (behalve op het gebied van reizen waarin ik dit jaar nog vele grenzen hoop te overschrijden; te beginnen met WENEN volgende week!). Met alle nieuwe inzichten die ik vorig jaar heb opgedaan, en met alle mooie vooruitzichten van dit jaar vind ik dat ik wel een feestje heb verdiend. Ik ga mijn verjaardag gewoon 4 keer vieren (de week voor mijn verjaardag in Wenen, op mijn verjaardag met mijn collega’s op mijn werk en de week na mijn verjaardag met mijn familie, en ten slotte moet ik nog een feestje plannen met mijn vrienden). Misschien zelfs nog vaker, als het bevalt.

Ik heb ook al bedacht dat ik mijn 30e verjaardag volgend jaar ga vieren in de sneeuw. Waar en hoe ik dat verder ga vormgeven ga ik dit jaar rustig overdenken.

disney-quote

Advertisements

Sneeuw; oh nee, niet…

Zo werd ik vrijdagnacht wakker en kleurde de lucht nog prachtig oranje, zo is de lucht stormachtig blauw/grijs/paarsachtig en is er geen spoortje wit meer te vinden. Het weer is zo onvoorspelbaar als het maar kan, met aanhoudende kou als constante factor, helaas. Liters thee gaan er doorheen deze dagen, vooral gemberthee met honing. Als het zonnetje zich tevoorschijn tovert wil ik nog wel eens even aan de warmte van de kachel ontsnappen om te gaan wandelen. Heerlijk door het bos en mooie foto’s maken van het licht dat tussen de blaadjes door valt op de natte grond.

Natuurlijk werd er ook Sinterklaas gevierd; in een huisje met open haard in het bos. Heerlijk nostalgisch. We pakten cadeautjes uit voor de open haard, dronken thee met pepernoten en lekkere taartjes uit Arnhem, en lazen kunstige gedichten voor. De dag daarna was het stralend weer, in tegenstelling tot in Noord-Holland, dus ontdekten we de bossen van de Veluwe. Na een wandeling zonder wild aanschouwd te hebben, ook al waren we nog zo stil, keerden we terug naar het huisje. De sauna werd aangezet, de handdoeken klaargelegd en toen was het tijd voor een welverdiend uurtje stomen. Ondertussen werd het eten gemaakt en konden we zo aanschuiven toen we schoon en zacht en slaperig het zweethok verlieten.

Hieronder een kleine impressie van de gezellige dingetjes die het najaar en de winter met zich meebrengen.

Foto's december

VLNR en van boven naar onder:
 wandelen in het duin  thee met speculaasjes in het dorp met mijn nichtje  mijn vader die sneeuwruimt in de tuin  gebroken bomen van alle storm op de Veluwe  concert Calexico in Paradiso met vriendinnen  thee in Arnhem bij een heel gezellig caféetje met mijn moeder  jaarlijkse pietjes kijken traditie in de Bijenkorf  oppassen bij Meesje  cadeautjes bij de open haard in het bos  blaadjes!  zie de zon schijnt door de bomen  intocht Sinterklaas in het dorp 

Toch niet helemaal erg als ik het zo voor me zie, soms is de winter best genieten…

 Dani

Apperdeblog

18:45
Voor het eerst een blog van onderweg! Ik zit in de tram en typ van hier mijn nieuwe post. Nooit eerder deed ik dit; nooit eerder kon ik dit. Maar met mijn nieuwe telefoon, die ik nu al niet meer wil missen, kan het! Nu heeft het bloggen vanaf een computer (heel vroeger) of vanaf mijn laptop (recenter) wel iets “echters” dan dit. Het voelt een beetje als de krant lezen op een ipad; nep.

21:47
Nu schrijf ik even een stukje vanuit de trein. Want daar doet ie het ook. Overigens ga ik dit stukje toch nog publiceren vanaf mijn laptop als ik thuis ben. Anders kan ik geen roze hartjes invoegen.

Inmiddels is het alweer weekend en is mijn week is omgevlogen. Een avondje leren over superfoods bij Edel Wijs, heel veel bladzijden psychologische tests lezen, woensdag yogadag, een half dagje werken op kantoor met uitzicht op de ijsbaan, een zeer gezellig oppasdagje vol gekke foto’s die eindigde met heerlijke sushi, een pre-kerst driegangen menu bij mijn jarige tante waardoor ik alweer zin heb gekregen in het jaarlijkse kerstdiner, en vandaag komt Sinterklaas alweer aan!

Dit is echt een blogpost in delen en inmiddels bivakkeert de goedheiligman alweer enkele dagen in ons landje. Het is nu dinsdag, bijna een week nadat ik aan dit stukje begonnen ben. Vanavond zingen, vanmiddag wandelen in de zon, vanmorgen blogs lezen en wachten op mijn bestelling van Zalando! Geen nieuwe dingen meer erbij verzinnen, het is tijd dat ik op ‘publiceer’ klik.

 Dani

F-O-X

Matthew Fox: F-O-X.
Kathleen Kelly: That is amazing, you can spell “fox”! Can you spell “dog”?
Matthew Fox: F-O-X.

Aan deze passage uit de film ‘You’ve got mail‘ met Tom Hanks en Meg Ryan moest ik denken toen ik over de titel van dit stukje nadacht. Wat was het leukste van de afgelopen week? Wat is een passende naam voor de dingen die ik de afgelopen week meemaakte? Toen wist ik. Het was niet eens moeilijk, en zelfs pas vandaag gebeurd. Vanmorgen tijdens het hardlopen zag ik een vos, vlakbij!

Ik rende met mijn vader door het duin en we naderden de strandopgang. We renden over een lange weg tussen de hobbelige duingrassen en op het einde van de weg zag ik hem staan. Hij keek onze richting op en liep daarna het duin in. Ik heb in het bos hier nog nooit een vos gezien! Aan het einde van de weg keken we nog of we hem zagen, er niet vanuit gaande natuurlijk dat hij er nog zat. Maar… hij zat op nog geen twee meter afstand te loeren naar een muis of een ander beestje. Ineens sprong ie met vier pootjes tegelijk omhoog naar zijn prooi toe. Helaas had ik geen telefoon bij me om een foto te maken, maar het was zo mooi om te zien! Daarna zijn we verder gerend naar het strand, voelden we even aan de zee, namen we een schelpje mee terug als trofee en schreef ik onze namen en de datum in het zand met #run erachter.

Tijdens de run bleef het droog maar nu komt het alweer met bakken uit de lucht. De gezellige herfst met de mooie kleuren van de bomen overgoten met een warm zonnetje lijkt een dezer dagen niet meer te gaan gebeuren. Dan moeten we het zelf maar leuk maken. Stukjes schrijven, kaarsjes branden en de keuken in want door dit weer krijg ik enorme zin om te koken en bakken!

Vorige week wandelde ik nog heerlijk door het bos en nam ik voor de verandering eens mijn camera mee voor heerlijke herfstfoto’s.

De rest van de week is ook omgevlogen. Het was een week vol nieuwe vakken en boeken over klinische neuropsychologie. Een week vol artikelen die gelezen moesten worden over intelligentie en de hersengebieden die daar bij betrokken zijn. Een halve week vol logeerpartijtjes en gezelligheid. En een week vol zelfgemaakte pompoensoep en banananut loaf. Recepten volgen!

Nu is het tijd voor een feestje bij mijn nichtje die eventjes terug is uit Australië. Welcome to the 26 club cous!

Dani

Handenvol bladeren, hoofd vol stof

Afgelopen vrijdag om 12 uur was ik blij. De tentamens zaten erop! Hoewel ze niet makkelijk waren, en ik nog geen definitieve uitslag heb gehad was ik toch eventjes blij dat het binnen zitten, lezen lezen lezen en perceptie, aandacht en bewustzijn even van programma  geschrapt waren. Een weekend leuke dingen doen, uitrusten en lekker naar buiten toe.

Ik bezocht een hele lieve tante met wie ik een gezellig dagje had
 Ik ging wandelen in het bos met mijn nichtje om heerlijk bij te kletsen
Ik ging eindelijk weer hardlopen
Zaterdag blies ik witte wolkjes in de koude lucht
Ik las Bridget Jones’s Diary voor de tachtigste keer
Ik las verder in Kimberly Snyder’s The Beauty Detox Solution
Ik maakte voor het eerst Urap (en was daarin succesvol!), mijn favoriete gerecht deze zomer in Bali
Ik las alle blogs bij van de afgelopen week via bloglovin
Ik keek nieuwe afleveringen van New Girl
Een onverwachte macaron uit Parijs krijgen

Niet echt iets van dit weekend maar toch noemenswaardig; vorige week maakte ik tijdens yoga een halve kopstand waar ik best heel trots op ben. Misschien niet de moeilijkste positie, maar ik voelde mij licht euforisch nadat het gelukt was, en het thuis nog een keer lukte!

En verder heb ik heerlijk bijgeslapen en gewoon lekker gedaan waar ik zin in had. Gisteren is het nieuwe blok ingegaan, met nieuwe vakken en nieuwe kansen. Direct begonnen met het lezen van de artikelen zodat ik goed voorbereid de colleges in ga, en bij blijf met de stof.  Geïnspireerd door de heerlijkste herfstrecepten die ik bij verschillende blogs langs zie komen heb ik eigenlijk ook heel veel zin om straks iets te gaan bakken. Eerst nog even een artikel lezen, de was ophangen en de televisie uitzetten, en dan hopen dat de regen verdwijnt en het toch nog een mooie wandeldag wordt.


Dani

Nog 1 nachtje slapen

Morgen is het zover. Morgen is het eindelijk zover na al die maanden trainen. Rustig aan begon ik in april met het opbouwen van mijn conditie via Start to Run. De Dam tot Damloop 2012. Een afstand van 10 Engelse Miles, ofwel 16,1 kilometer hardlopen vanaf de Prins Hendrikkade in Amsterdam, naar de Peperstraat in Zaandam. Twee jaar geleden liep ik voor het eerst de Dam tot Dam, een item dat ik al een tijdje op mijn bucketlist had staan. Een uitdaging om mezelf tegenover mezelf te bewijzen. In 2010 liep ik hem samen met mijn vader. Elk kilometerpunt passeerden we tegelijk, alle tijdpunten passeerden we tot op de seconde gelijk en ook de finish kwamen we gearmd over. Kortom; het was een fantastische ervaring die smaakte naar meer.

Het jaar daarop waren mijn dagen gevuld met colleges, werk en andere afspraken waardoor ik bijna geen tijd overhield om te trainen. Op de dag van de Dam tot Dam kon ik het toch niet laten om een paar runbuddies te gaan aanmoedigen bij de start. Ondanks de stromende regen was de sfeer op de Prins Hendrikkade fantastisch. De runnersvibe voelde ik tot in mijn tenen, het was alleen jammer dat mijn hardloopschoenen thuis lagen, en mijn conditie op dat moment meer geschikt was voor de Dam tot Dam wandeltocht. Ik baalde… ik wilde meedoen! Op dat moment besloot ik om me voor het jaar erop in te schrijven zodra het kon. En dat deed ik ook.

Inmiddels is het bijna een week geleden sinds ik begon dit bericht te schrijven, en bijna een week geleden sinds ik mijn beste run ooit heb gelopen. Hoewel ik de laatste weken niet eens geweldig getraind heb ging het als een trein. Ik liep heerlijk, ik vloog bijna, en genoot van iedere stap. Ik was zeker niet een van de snelste, maar dat was ook niet waarom ik het deed. Ook dit jaar rende ik weer met mijn vader. De laatste weken trainden we regelmatig samen en gingen we ook deze Dam tot Dam redelijk gelijk op en dat was fijn.

Unieke Dam tot Dam momentjes:
een week van tevoren je startnummer ophalen de zenuwen op weg naar de start  perfect loopweer hebben, perfect!  heel veel bananen eten ♥ het gevoel om door de IJ-tunnel te lopen waar keiharde trommelmuziek je door de eerste kilometer duwt  de mensen langs de kant van de weg die voor hun huis tenten opzetten en de hele dag feestvieren omdat JIJ (en tienduizenden anderen) langsloopt  kinderen die hun handjes ophouden voor een high five van jou  Zaandam inlopen tussen de hekken door en in plaats van toeschouwer te zijn, zijn er toeschouwers voor jou  familie die vlakbij de finish staat te wachten om foto’s te maken onverwachte cadeautjes krijgen onderweg  zonnebloemen krijgen na de finish  drie minuten sneller zijn dan de vorige keer  direct na de finish alleen maar kunnen lachen  nu alweer zin hebben in volgend jaar!  het jammer hè? gevoel als je weer op weg naar huis bent omdat het nu weer een jaar wachten is

En tot slot een bewijs van deze geweldige dag en ervaring. Ernaar terugkijkend voel ik weer de rush van het rennen. En niet de welbekende runners high, maar de Dam tot Dam high die ik iedereen kan aanraden.

Startnummer binnen!

Blij!

 Dani

Week

Een week thuis. En langer sinds mijn laatst geschreven stukje. Ik ben terug van heel ver weggeweest. Zo ver ben ik nog nooit geweest, maar zo ver wil ik heel graag weer gaan. Vorige week zondag landde ik om 7 uur ‘s ochtends op Schiphol van een heerlijke vakantie in/op Bali. Voorlopig gebruik ik in.

Het hele jaar heb ik er naartoe geleefd. Wanneer het studeren even te zwaar werd, het op mijn werk te druk werd, het gewoon allemaal even tegenzat, was ik in mijn gedachten vast in Bali. Ongeacht mijn onvermogen om een voorstelling van het eiland, de mensen en de manier van leven te kunnen maken, bracht de gedachte aan het daar zijn mij nieuwe motivatie om gewoon alles door te zetten.

Balibalibali <3

En dan ineens gebeurt alles tegelijk en sprint de tijd vooruit. Alle lasten vallen van je schouders en het enige wat plotseling nog telt is de zon, buitenlandse bestemmingen en loslaten. Een heerlijke plotselinge minivakantie naar Zuid Frankrijk (waar ik het al eerder over had) in juli voldeed al aan die drie dingen, maar bleef me doen verlangen naar meer. Ik hou ervan om weg te zijn van huis, en om nieuwe omgevingen te ontdekken. Het maakt me niet uit hoe ver weg, als het maar iets nieuws en onbekends met zich meebrengt. Hoewel, helemaal onbekend is Zuid Frankrijk niet. Een westers alternatief voor Nederland, waarbij de natuur mooier, de temperatuur beter en het eten lekkerder is. En waar het natuurlijk heerlijk mensen kijken is. Dit waren de leukste dingen uit mijn Côte d’Azur/Provence vakantie:

ontbijten in het zonnetje na een nachtje slapen in Beaune wakker worden met een uitzicht als in de film  eindelijk mijn verlangen om Monaco te zien verwezenlijken  boodschappen doen bij de Carrefour zo groot als Walmart  voor het eerst macarons eten  eindelijk the girl who kicked the hornets nest uitlezen  een ijsje eten in de zon  Tropeziennes sandaaltjes kopen  foto’s maken en experimenteren met mijn nieuwe camera  geen vestje mee hoeven nemen als je weggaat  de smalle, typische franse straatjes  alle borden en franse woorden die je tegenkomt oplezen  les meilleurs baguettes chaque jour  zwemmen in een azuurblauwe zee ♥ de herinneringen en foto’s van deze vakantie

Middellands uitzicht

Draguignan

Visjes in Monaco

Institut Océonographice de Monaco

A perfect city

Bormes les Mimosas

Bormes les Mimosas

Macarons in Grasse

Saint Tropez

Het is inmiddels alweer drie weken geleden sinds ik thuiskwam van vakantie en twee weken geleden sinds ik aan deze post begon. Een tussentijd om mentaal afstand te doen van het fijne vakantieleven waaraan ik zo gewend was geraakt. Een tussentijd om me mentaal voor te bereiden op mijn laatste bachelorjaar psychologie. Boeken gekocht, iedereen in geuren en kleuren enthousiast gemaakt over mijn vakantie op Bali en nog een paar rondjes hardgelopen want de Dam tot Damloop komt nu wel erg dichtbij. Genoeg stof dus nog voor heel veel blogjes!

 Dani