In het vooruitzicht

Alhoewel, het is al februari! De maand die me altijd een goed gevoel bezorgt. Het is de maand voorafgaand aan de lente maand. De maand waarin de winter meestal pas echt losbarst in Nederland. De maand waarin er steeds meer sneeuwklokjes, narcisjes en krokusjes verschijnen, het ‘s ochtends steeds vroeger licht wordt en de vogeltjes mij uit bed fluiten. Heerlijk. Nog belangrijker dan al deze fijne dingen is dat ik halverwege februari feest vier. Mijn verjaardagsfeest, om precies te zijn. De afgelopen jaren heb ik mijn verjaardag een beetje links laten liggen; teveel gedoe, verhuizingen, drukte etc. Dit jaar is een mooi jaar; 2015. Het jaar waarin ik 29 word. Het jaar van de goede dingen na een jaar vol onrust en energievretende zaken. Dit jaar komen de dingen weer in balans. Worden de grenzen niet meer overschreden; nooit meer (behalve op het gebied van reizen waarin ik dit jaar nog vele grenzen hoop te overschrijden; te beginnen met WENEN volgende week!). Met alle nieuwe inzichten die ik vorig jaar heb opgedaan, en met alle mooie vooruitzichten van dit jaar vind ik dat ik wel een feestje heb verdiend. Ik ga mijn verjaardag gewoon 4 keer vieren (de week voor mijn verjaardag in Wenen, op mijn verjaardag met mijn collega’s op mijn werk en de week na mijn verjaardag met mijn familie, en ten slotte moet ik nog een feestje plannen met mijn vrienden). Misschien zelfs nog vaker, als het bevalt.

Ik heb ook al bedacht dat ik mijn 30e verjaardag volgend jaar ga vieren in de sneeuw. Waar en hoe ik dat verder ga vormgeven ga ik dit jaar rustig overdenken.

disney-quote

Advertisements

Apperdeblog

18:45
Voor het eerst een blog van onderweg! Ik zit in de tram en typ van hier mijn nieuwe post. Nooit eerder deed ik dit; nooit eerder kon ik dit. Maar met mijn nieuwe telefoon, die ik nu al niet meer wil missen, kan het! Nu heeft het bloggen vanaf een computer (heel vroeger) of vanaf mijn laptop (recenter) wel iets “echters” dan dit. Het voelt een beetje als de krant lezen op een ipad; nep.

21:47
Nu schrijf ik even een stukje vanuit de trein. Want daar doet ie het ook. Overigens ga ik dit stukje toch nog publiceren vanaf mijn laptop als ik thuis ben. Anders kan ik geen roze hartjes invoegen.

Inmiddels is het alweer weekend en is mijn week is omgevlogen. Een avondje leren over superfoods bij Edel Wijs, heel veel bladzijden psychologische tests lezen, woensdag yogadag, een half dagje werken op kantoor met uitzicht op de ijsbaan, een zeer gezellig oppasdagje vol gekke foto’s die eindigde met heerlijke sushi, een pre-kerst driegangen menu bij mijn jarige tante waardoor ik alweer zin heb gekregen in het jaarlijkse kerstdiner, en vandaag komt Sinterklaas alweer aan!

Dit is echt een blogpost in delen en inmiddels bivakkeert de goedheiligman alweer enkele dagen in ons landje. Het is nu dinsdag, bijna een week nadat ik aan dit stukje begonnen ben. Vanavond zingen, vanmiddag wandelen in de zon, vanmorgen blogs lezen en wachten op mijn bestelling van Zalando! Geen nieuwe dingen meer erbij verzinnen, het is tijd dat ik op ‘publiceer’ klik.

 Dani

F-O-X

Matthew Fox: F-O-X.
Kathleen Kelly: That is amazing, you can spell “fox”! Can you spell “dog”?
Matthew Fox: F-O-X.

Aan deze passage uit de film ‘You’ve got mail‘ met Tom Hanks en Meg Ryan moest ik denken toen ik over de titel van dit stukje nadacht. Wat was het leukste van de afgelopen week? Wat is een passende naam voor de dingen die ik de afgelopen week meemaakte? Toen wist ik. Het was niet eens moeilijk, en zelfs pas vandaag gebeurd. Vanmorgen tijdens het hardlopen zag ik een vos, vlakbij!

Ik rende met mijn vader door het duin en we naderden de strandopgang. We renden over een lange weg tussen de hobbelige duingrassen en op het einde van de weg zag ik hem staan. Hij keek onze richting op en liep daarna het duin in. Ik heb in het bos hier nog nooit een vos gezien! Aan het einde van de weg keken we nog of we hem zagen, er niet vanuit gaande natuurlijk dat hij er nog zat. Maar… hij zat op nog geen twee meter afstand te loeren naar een muis of een ander beestje. Ineens sprong ie met vier pootjes tegelijk omhoog naar zijn prooi toe. Helaas had ik geen telefoon bij me om een foto te maken, maar het was zo mooi om te zien! Daarna zijn we verder gerend naar het strand, voelden we even aan de zee, namen we een schelpje mee terug als trofee en schreef ik onze namen en de datum in het zand met #run erachter.

Tijdens de run bleef het droog maar nu komt het alweer met bakken uit de lucht. De gezellige herfst met de mooie kleuren van de bomen overgoten met een warm zonnetje lijkt een dezer dagen niet meer te gaan gebeuren. Dan moeten we het zelf maar leuk maken. Stukjes schrijven, kaarsjes branden en de keuken in want door dit weer krijg ik enorme zin om te koken en bakken!

Vorige week wandelde ik nog heerlijk door het bos en nam ik voor de verandering eens mijn camera mee voor heerlijke herfstfoto’s.

De rest van de week is ook omgevlogen. Het was een week vol nieuwe vakken en boeken over klinische neuropsychologie. Een week vol artikelen die gelezen moesten worden over intelligentie en de hersengebieden die daar bij betrokken zijn. Een halve week vol logeerpartijtjes en gezelligheid. En een week vol zelfgemaakte pompoensoep en banananut loaf. Recepten volgen!

Nu is het tijd voor een feestje bij mijn nichtje die eventjes terug is uit Australië. Welcome to the 26 club cous!

Dani