Recensie ‘t Eethuysje

In het Noord-Hollandse Castricum ben ik bekend. Ik ben er vlakbij opgegroeid en kwam er geregeld om te spelen in het bos, uit te waaien op het strand of te eten bij Jasmin Garden, het leukste Chinese restaurant van mijn jeugd. Bij het bestellen van een rijsttafel kreeg je daar namelijk “rook” ijs op tafel. Daar bleven we dan een paar minuten gefascineerd naar staren, waarna we de tafel weer verlieten en gingen spelen bij het aquarium.

Vorige week was ik voor een andere reden in Castricum, een etentje met vriendinnen. Aangezien we wat te vieren hadden passeerden we Jasmin Garden en reden we door naar een iets exclusiever alternatief: ‘t Eethuysje. We hadden onze nagels gelakt en onze lippen gestift dus we misstonden niet aan de keurig gedekte tafel. Het een en ander aan kleine hapjes stond al klaar. Denk aan huisgemaakte stickjes met sesamzaadjes, een naar paté smakende mousse en even later werden daar nog versgebakken broodjes met roomboter aan toegevoegd. Daarbij dronk ik een heerlijke Viognier, mijn favoriete wijnsoort. Ondertussen zaten we lekker te ouwehoeren en nieuwsgierig de menukaart te bestuderen. We kozen alledrie voor een driegangen menu voor €34,50 excl. wijnen.

Al snel kwam de ober bij ons terug met een kleine amuse. Een vierkantig gevormde komkommerterrine op enkele blaadjes  babyleaf sla. Daarnaast een toefje geitenkaas met een krokant appelkoekje. Het zag er kunstig uit, het idee was leuk maar de smaak deed niet zoveel voor mij. De Viognier paste er wel mooi bij. De foto is wat donker maar geeft wel een mooie indruk van het geheel.

photo 1

Het voorgerecht was een van de heerlijkste dingen die ik ooit heb gegeten. Nu ben ik al ontzettend gek op tonijn, en met name wanneer deze rauw geserveerd wordt. We kregen een langwerpig bordje voorgeschoteld waarop zich een waar kunstwerk presenteerde. Geschroeide tonijn in perfecte plakjes geserveerd, gegrilde coquilles en een tartaar van tonijn, omgeven door een crème van pompoen en schuim, krokantjes en muffins van Parmezaan. Dit wil ik elke dag wel eten.

photo 2

Tegenwoordig zie je steeds meer restaurants die een menu hebben van verschillende voorgerechten in plaats van de geijkte  voor-, hoofd-, en nagerechtstructuur. Dit spreekt me erg aan omdat je dan de kans krijgt om verschillende smakencombinaties te proeven, in plaats van dat je van één smaak heel veel proeft. In dit restaurant was dat niet het geval,  wat me brengt naar de volgende gang; het hoofdgerecht. Heel eerlijk gezegd is dit eigenlijk mijn minst favoriete gang. Voornamelijk omdat dit meestal bestaat uit één hoofdbestanddeel omgeven door verschillende bijgerechten. Doorgaans is er een tekort aan groente, terwijl er vaak meer schalen gefrituurd of gebakken spul geserveerd worden dan er mensen aan tafel zitten. Dat viel gelukkig mee hier alleen qua groente was er nog wel wat ruimte voor creativiteit. Ik had een gebakken zeeduivel die me iets te peperig was, een stukje langoustine en een stukje gegrilde polenta in een heerlijke witte wijn (of was het een béarnaise?) saus. De polenta vond ik een heel mooi alternatief voor de eeuwige aardappelalternatieven, en is sinds de polentataart van mijn tante favoriet! Een foto ontbreekt omdat ik het geheel niet zo fotowaardig vond als het eerder beschreven tonijnfeestje.

De avond besloten we met een prachtige, en tevens fotogenieke finale gang. Twee prachtige puntjes cheesecake, twee bolletjes merengue, een bolletje mango sorbetijs, en over het hele bord kleine toefjes lemon curd en een mierzoet sausje wat ik qua smaak niet helemaal kon plaatsen.  Ik heb nog net niet het bord schoongelikt, wat was dat goddelijk.

photo 3

We hebben een heerlijke avond gehad, en waren gemiddeld zo’n €40,00 per persoon kwijt aan een driegangen menu inclusief drankjes. De bediening was vriendelijk en voorzagen ons bij iedere gang van tekst en uitleg. De tafel was prachtig gedekt, maar de sfeer van het restaurant vond ik niet zo bijzonder. De opmaak van de gerechten was goed, evenals de portie groottes. Mocht je in de buurt van Castricum zijn en om een culinair avontuur verlegen zitten, dan zul je bij ‘t Eethuysje niet teleur gesteld worden.

Om te breken met de onberispelijke stijl van het restaurant heb ik aan het einde van de avond nog wel even mijn glas water omgegooid. Niet expres hoor.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s