Who’s that girl?

Mijn pogingen tot het vrijlaten van de gevoelens ging de afgelopen dagen niet zoals gepland. Ze bleven hangen, tenzij iets groters mijn aandacht trok. Met het wegeschrijven van de dingen waar ik onbewust over inzit, los ik niets op. Ik heb er veel over nagedacht en ben tot het volgende gekomen. Het gevoel gaat niet weg tenzij ik er geen aandacht aan geef. Geen aandacht geven aan zo’n vervelend gevoel is moeilijk, maar niet onmogelijk. Ik probeer me nu vooral te richten op de gevoelens die er niet zijn, namelijk: rust, onbezorgdheid en onzelfbewustzijn. En hoewel ik normaal gesproken van ‘s ochtends vreog tot ‘s avonds laat alles overdenk en in structuren leef, wil ik nu spontaan leven en gewoon dingen doen. Alles loslaten en toegeveven aan spontane ingevingen. Niet meer om negen uur de wekker maar gewoon wakker worden wanneer ik daar zin in heb. Niet meer eerst alle rotklusjes en verplichtingen afwerken voor ik mezelf toesta van iets te genieten. Niet alles volgens het boekje willen doen maar er mijn eigen invulling aan geven. Durven om mezelf te zijn en niet wat iedereen van me verwacht te zijn. Meer schrijven, lezen, creëren! Trots zijn op wie ik ben en me realiseren dat ik voor niemand onderdoe.

Buiten dit hele gedoe geniet ik enorm van de vakantie. Parkhangen, de stad doorlopen in de aanhoudende warmte, genieten van ijsjes, salades en water uit mijn nieuwe roze Bobble. Twee weken oppassen in mijn oude gezellig buurtje, en daarna nog een weekje in het huis waar ik voor het eerst op mezelf ging. Het hardlopen probeer ik ook vol te houden, geen lange afstanden maar de 5 kilometer loop ik toch binnen het halfuur. Ik geniet van nieuwe series zoals New Girl, de net ontdekte genialiteit van The Big Bang Theory en het oude vertrouwde Reba. Deze laatste serie heb ik leren kennen in Amerika, en gaat over een all American family in Texas. De oudste dochter heeft een vriend van wie ze op haar 17e zwanger raakt. Zij is cheerleader, hij footballplayer, en beiden zijn niet bepaald grote lichten. Een quote van hem de footballplayer, Van, vond ik wel toepasselijk voor deze blog:

There is a lot to think about Cheyenne, and you know I hate to think a lot.

In de meeste situaties zou het uitspreken van deze woorden waarschijnlijk als dom en onbezonnen worden beschouwd. Voor mij is deze quote op dit moment juist geschikt als tijdelijke leefregel. Ik overdenk de dingen die vanzelfsprekend zijn en geen extra aandacht behoeven. Ik wil het niet, maar het gebeurt automatisch. Er zullen altijd dingen blijven waar over nagedacht kan worden. Maar niet alles. Er is veel om over na te denken, maar ik laat het gaan. Ik ga het niet meer doen. Ik ga mijn gedachten omzetten in daden en daarvan genieten zonder complete voor- en na-analyse. Ik ga het doen.

* Kleine update. Net terug van hardlopen waarbij ik mijn ademhaling onder controle probeerde te houden. Het drukkende gevoel op mijn borst was waarschijnlijk het gevolg van teveel inademen en te weinig uitademen. Er komt dan teveel zuurstof (CO) het lichaam binnen, en er onstaat een tekort aan koolzuurgas (CO2). CO2 zorgt ervoor dat de CO door het lichaam wordt opgenomen. Kortom, ik moet regelmatiger en meer uitademen. Dit heb ik direct geprobeerd tijdens mijn run, en het ging een stuk beter dan de vorige keer! Ik was heel erg blij. De Dam tot Damloop in september komt namelijk al een stuk dichterbij, en ik wil de 16 natuurlijk wel halen! Voor nu doe ik het rustig aan, maar het begin is er in ieder geval.

Can’t leave without a pin…

 

Dani

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s