Rennen voor je leven!

Als ik terugkijk naar mijn laatste blog zie ik dat ik die alweer 24 dagen geleden geschreven heb. Ik heb wel vaker gezegd (op oude blogs) dat ik frequent berichtjes zou posten maar toen ik deze breakfastatme begon dacht ik echt dat ik dat zou doen. Het is geen gebrek aan inspiratie of zin. Het is niet dat ik elke dag niet even een halfuurtje voor mezelf heb waarin ik iets kan schrijven. Wat het dan wel is weet ik niet. Gelukkig drong het net tot me door dat ik me altijd zo fijn voel na het schrijven. Fijn, opgelucht. Alsof ik mijn gedachtenstroom even los kan laten en hier neer kan zetten. Even bewaren voor een later moment.

Ik kom net terug van een rondje hardlopen en dat gaat al een tijdje niet zoals ik wil dat het gaat. Qua conditie gaat het goed, mijn benen hebben nergens last van en kunnen na de 5 km. die ik iedere keer maximaal haal nog best wel even doorlopen. Mijn ademhaling verstoort de boel, en de druk op mijn borst die ik continue voel. Ik probeer zo min mogelijk op mijn ademhaling te letten maar helemaal loslaten lukt niet. Ik denk dat dat mijn grote probleem ook is, loslaten. Waarom voel ik die druk continue? Waarom schiet ik bij ieder onvoorziene gebeurtenis, geluid of gedachte in de stress? Bewust probeer ik dit te relativeren, en ik weet ook dat er niets aan de hand is. Maar waarom gaat het dan niet weg?

Omdat schrijven me in het verleden door tijden van spanning maar ook zeker van ontspanning regelmatig begeleid heeft, keer ik me ook nu weer tot de pen/toetsenbord/etc. Ik ervaar mijn gevoelens bewust maar raak ze onbewust niet kwijt. Daarom laat ik ze hier vrij, waar ze kunnen blijven tot ik ze weer in me op wil nemen. Het zijn tekens die ik niet kan en mag negeren, en die op de lange termijn bijdragen aan mijn zelfontwikkeling. Op dit moment weet ik nog even niet wat ik ermee aan moet. Tot dit wel het geval is laat ik ze even hier. En ik ren even weg.

This one was in order…

 

 Dani

Advertisements

5 thoughts on “Rennen voor je leven!

  1. Vervelend dat je zo’n last hebt van je ademhaling.. Ren je met muziek of niet? Ik heb namelijk dat wanneer ik met muziek ren, m’n ademhaling naar de klote gaat omdat ik me aanpas per nummer. Geen regelmaat dan. Zonder muziek focus ik me op het tempo en ademhaling en dan gaat het goed. Focus je er goed op, in, uit, in uit en dan moet het goed gaan. (:

  2. Bedankt voor je advies! Ik ren inderdaad zonder muziek omdat ik alleen mijn Iphone heb om muziek op te luisteren, en die vind ik te zwaar om mee te nemen. Het fijne van muziek is dat het me afleidt van alle gedachten. Het nadeel is, wat je al zegt, dat het ook je ademhaling in de war kan schoppen. Vandaag ging het gelukkig iets beter, zie nieuwe post :)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s