De Puzzelaar

Het regent
Dus het is druk in de trein
Aan de overkant van het gangpad
Lijkt hij druk bezig te zijn

Met een puzzel uit de Metro
Net zoals ik dat vaak doe
Gaan stations aan hem voorbij
Op weg, maar waar naartoe?

Een blik van een toerist
Berispt mijn nieuwsgierigheid
Ik kijk maar weer naar beneden
Hoop dat de trein snel verder rijdt

Nog maar een enkele halte
En dan kan ik eruit
Het laatste stukje
Wandel ik naar huis

Wat zou de puzzelaar gaan doen vandaag?
Misschien kom ik hem nog tegen,
Op straat in Amsterdam
Maar misschien ook niet,
En woont hij in Den Haag

Bron

– 26/01/2015

Het meisje in de treincoupé

Het meisje in de treincoupé
Met haar grote dikke jas
Heeft alle soorten make-up mee
In haar grote make-up tas

Van Haarlem naar station Centraal
Druk stiftend in de weer
Haar gezichtje heeft zij helemaal
Vol glittertjes gesmeerd

De machinist roept door de trein
We naderen Centraal
We zullen er dus weldra zijn
Tot ziens hoor, allemaal!

Het meisje in de treincoupé
Is uitgestapt als dame
Hooggehakt kijkt zij tevree
Naar haar spiegelbeeld in de ramen

Het meisje in de trein coupeBron

– 1/1/2015

In het vooruitzicht

Alhoewel, het is al februari! De maand die me altijd een goed gevoel bezorgt. Het is de maand voorafgaand aan de lente maand. De maand waarin de winter meestal pas echt losbarst in Nederland. De maand waarin er steeds meer sneeuwklokjes, narcisjes en krokusjes verschijnen, het ‘s ochtends steeds vroeger licht wordt en de vogeltjes mij uit bed fluiten. Heerlijk. Nog belangrijker dan al deze fijne dingen is dat ik halverwege februari feest vier. Mijn verjaardagsfeest, om precies te zijn. De afgelopen jaren heb ik mijn verjaardag een beetje links laten liggen; teveel gedoe, verhuizingen, drukte etc. Dit jaar is een mooi jaar; 2015. Het jaar waarin ik 29 word. Het jaar van de goede dingen na een jaar vol onrust en energievretende zaken. Dit jaar komen de dingen weer in balans. Worden de grenzen niet meer overschreden; nooit meer (behalve op het gebied van reizen waarin ik dit jaar nog vele grenzen hoop te overschrijden; te beginnen met WENEN volgende week!). Met alle nieuwe inzichten die ik vorig jaar heb opgedaan, en met alle mooie vooruitzichten van dit jaar vind ik dat ik wel een feestje heb verdiend. Ik ga mijn verjaardag gewoon 4 keer vieren (de week voor mijn verjaardag in Wenen, op mijn verjaardag met mijn collega’s op mijn werk en de week na mijn verjaardag met mijn familie, en ten slotte moet ik nog een feestje plannen met mijn vrienden). Misschien zelfs nog vaker, als het bevalt.

Ik heb ook al bedacht dat ik mijn 30e verjaardag volgend jaar ga vieren in de sneeuw. Waar en hoe ik dat verder ga vormgeven ga ik dit jaar rustig overdenken.

disney-quote

Je m’appelle Françoise

 

De leukste dingen beginnen en eindigen voor mij meestal op Schiphol. Onderweg naar het vliegveld begint de voorpret al want alles is gedaan. De koffers zijn gepakt, het inchecken is gebeurd en de vakantiezin heeft zijn hoogtepunt bereikt. En dan moet de vakantie zelf nog komen!

Vorige week maandag vloog ik van Amsterdam in zo’n 1 uur en 20 minuten met KLM naar Bordeaux. Met regen bij vertrek en volle zon bij aankomst waren de reisomstandigheden ideaal te noemen. Samen met mijn moeder werd ik opgewacht door een trés gentille française die ons naar de Bed & Breakfast voor 1 nachtje bracht. Nous parlions français avec elle, maar het was niet altijd makkelijk. Toch hebben we het de hele week volgehouden om de Fransen in hun eigen taal te woord te staan. En na een week nous avons amélioré notre français un petit peu!

De volgende dag reden we met de trés gentille française naar ons appartementje aan de kust, waar we de rest van de week verbleven. Zonder auto (omdat we anders teveel zouden willen en gaan doen) maar met fietsen en een treinstation voor de deur begon het avontuur aan het bassin d’Arcachon. Deze prachtige baai achter de Atlantische kust ten westen van Bordeaux kenmerkt zich door vele kleine (toeristen) dorpjes, natuurgebieden vol vogels en het allerbelangrijkste: de productie van oesters. Een van mijn favoriete dingen aan Frankrijk is de bourgondische cultuur en ik kan over het eten en drinken alleen al uren vertellen. Ik zal hier dus een aparte blog aan wijden in plaats van dit verhaal tot een onmogelijke lengte te brengen. Voor nu een impressie. Een indruk van een week avec la meilleure de les meilleures!

Bordeaux – Miroir d’eau

IMG_3982

Bordeaux – liste des tarifs

IMG_3993

Bordeaux – Plaçe Lucien Victor Meunier

IMG_4009

Arcachon – Boulevard de la Plage

IMG_4046

La Hume – port/plage

IMG_4132

Arcachon –> Cap Ferret

IMG_4145

Cap Ferret – tarte au citron

IMG_4177

Cap Ferret – Mimbeau

IMG_4189

Cap Ferret – coquille bernard l’hermite

IMG_4225

La Hume

IMG_4270

Le Teich – réserve ornithologique

IMG_4282

Gujan Mestras – la maison de l’huître 

IMG_4343

Ik genoot ervan, et vous?

 

Jasmine dragon pearls

Het is al bijna een maand geleden dat ik mocht komen thee proeven bij Pols Potten in Amsterdam. Samen met een vriendin toog ik naar het Java-eiland waar we samen met een aantal andere bloggers en theefanaten verwelkomd werden door Sarah. Zij was tevens degene die me had uitgenodigd voor dit proef-event, in samenwerking met Mr. Jones. Mr. Jones maakt zich sterk voor eerlijke en biologisch geteelde thee. Wij waren de gelukkigen die hun nieuwe exclusieve nieuwe theelijn mochten proberen.

Met een prachtig opgemaakte tafel, designer kopjes en schoteltjes en de allerfijnste theetjes werd het een heerlijke middag. Ieder van de 6 theesoorten werd geserveerd door één van de oprichters van Mr. Jones, terwijl de ander ons de verhalen achter de specifieke thee soorten bijbracht. Tijdens de proeverij wrong fotograaf Jet Braas zich in allerlei bochten om alles tot in detail vast te leggen met haar camera. Voilá, een kleine impressie!

IMG_3894

IMG_3953

IMG_4145

IMG_4159

IMG_4162

We sloten het geheel in stijl af met een glaasje champagne en een superleuke goodiebag met o.a. mijn favoriete Mr. Jones thee van die middag, en mooie porseleinen thee bekertjes van Pols Potten. Mr. Jones en Sarah, bedankt voor de fijne middag!

 

Lentekriebels

Wakker worden met blauwe luchten, vogeltjes die me mijn slaap ontnemen en een zonnetje dat zo fel schijnt dat het niet eerlijk voelt om nog vijf minuten langer in bed te blijven liggen. In mijn optiek bestaat er niets lekkerders dan het gevoel van de lente. Niets gaat er boven fietsen met mijn zonnebril op en het gevoel  krijgen de hele wereld aan te kunnen. Alles zien als een nieuwe mogelijkheid of uitdaging in plaats van bang te zijn voor het onbekende wat nog komen gaat. Aangename temperaturen zonder eraan te hoeven denken om een vest mee te nemen.

Zomer

De warme buitenlucht ruikt als een droom. Ik weet niet waarom al deze lenteverschijnselen me zo gelukkig maken maar gevoel kun je niet dwingen. Wanneer ik naar buiten stap en het ruikt naar lente dan trekt een gevoel van geluk door mijn hele lichaam. Het gevoel van een hoofdstuk wat is afgesloten, het hoofdstuk van koude en donkere dagen. Het is tijd voor nieuwe zin. Zin in alle nieuwe dingen die er staan te gebeuren dit jaar. Zin om plannen die er nog niet zijn te maken, of te dromen over wat er allemaal zou kunnen ontstaan. De lege bladzijden van mijn agenda zijn potentiële geluksmomenten die erop wachten om door mij ingevuld te worden.

zomer2

Zoveel mogelijk leuke dingen doen en zoveel mogelijk niet doen. Soms ook gewoon kijken hoe alles voorbij raast. Ademhalen, want het gaat allemaal weer voorbij. En dan storm ik voor ik het weet alweer af op de donkerte. De laatste mooie momenten in de tuin, het laatste ijsje van het seizoen en de laatste keer met de voetjes in de zee. Ik kijk weer terug op een prachtige zomer. Door mijzelf ingevuld, door mijzelf beleefd en aan mijzelf om met weemoed op terug te kijken tijdens de eerste najaarsbuien.

Gelukkig begint het allemaal pas net. De lentekriebels voel ik al sinds januari, maar de lente is er gelukkig pas sinds gisteren.

Recensie ‘t Eethuysje

In het Noord-Hollandse Castricum ben ik bekend. Ik ben er vlakbij opgegroeid en kwam er geregeld om te spelen in het bos, uit te waaien op het strand of te eten bij Jasmin Garden, het leukste Chinese restaurant van mijn jeugd. Bij het bestellen van een rijsttafel kreeg je daar namelijk “rook” ijs op tafel. Daar bleven we dan een paar minuten gefascineerd naar staren, waarna we de tafel weer verlieten en gingen spelen bij het aquarium.

Vorige week was ik voor een andere reden in Castricum, een etentje met vriendinnen. Aangezien we wat te vieren hadden passeerden we Jasmin Garden en reden we door naar een iets exclusiever alternatief: ‘t Eethuysje. We hadden onze nagels gelakt en onze lippen gestift dus we misstonden niet aan de keurig gedekte tafel. Het een en ander aan kleine hapjes stond al klaar. Denk aan huisgemaakte stickjes met sesamzaadjes, een naar paté smakende mousse en even later werden daar nog versgebakken broodjes met roomboter aan toegevoegd. Daarbij dronk ik een heerlijke Viognier, mijn favoriete wijnsoort. Ondertussen zaten we lekker te ouwehoeren en nieuwsgierig de menukaart te bestuderen. We kozen alledrie voor een driegangen menu voor €34,50 excl. wijnen.

Al snel kwam de ober bij ons terug met een kleine amuse. Een vierkantig gevormde komkommerterrine op enkele blaadjes  babyleaf sla. Daarnaast een toefje geitenkaas met een krokant appelkoekje. Het zag er kunstig uit, het idee was leuk maar de smaak deed niet zoveel voor mij. De Viognier paste er wel mooi bij. De foto is wat donker maar geeft wel een mooie indruk van het geheel.

photo 1

Het voorgerecht was een van de heerlijkste dingen die ik ooit heb gegeten. Nu ben ik al ontzettend gek op tonijn, en met name wanneer deze rauw geserveerd wordt. We kregen een langwerpig bordje voorgeschoteld waarop zich een waar kunstwerk presenteerde. Geschroeide tonijn in perfecte plakjes geserveerd, gegrilde coquilles en een tartaar van tonijn, omgeven door een crème van pompoen en schuim, krokantjes en muffins van Parmezaan. Dit wil ik elke dag wel eten.

photo 2

Tegenwoordig zie je steeds meer restaurants die een menu hebben van verschillende voorgerechten in plaats van de geijkte  voor-, hoofd-, en nagerechtstructuur. Dit spreekt me erg aan omdat je dan de kans krijgt om verschillende smakencombinaties te proeven, in plaats van dat je van één smaak heel veel proeft. In dit restaurant was dat niet het geval,  wat me brengt naar de volgende gang; het hoofdgerecht. Heel eerlijk gezegd is dit eigenlijk mijn minst favoriete gang. Voornamelijk omdat dit meestal bestaat uit één hoofdbestanddeel omgeven door verschillende bijgerechten. Doorgaans is er een tekort aan groente, terwijl er vaak meer schalen gefrituurd of gebakken spul geserveerd worden dan er mensen aan tafel zitten. Dat viel gelukkig mee hier alleen qua groente was er nog wel wat ruimte voor creativiteit. Ik had een gebakken zeeduivel die me iets te peperig was, een stukje langoustine en een stukje gegrilde polenta in een heerlijke witte wijn (of was het een béarnaise?) saus. De polenta vond ik een heel mooi alternatief voor de eeuwige aardappelalternatieven, en is sinds de polentataart van mijn tante favoriet! Een foto ontbreekt omdat ik het geheel niet zo fotowaardig vond als het eerder beschreven tonijnfeestje.

De avond besloten we met een prachtige, en tevens fotogenieke finale gang. Twee prachtige puntjes cheesecake, twee bolletjes merengue, een bolletje mango sorbetijs, en over het hele bord kleine toefjes lemon curd en een mierzoet sausje wat ik qua smaak niet helemaal kon plaatsen.  Ik heb nog net niet het bord schoongelikt, wat was dat goddelijk.

photo 3

We hebben een heerlijke avond gehad, en waren gemiddeld zo’n €40,00 per persoon kwijt aan een driegangen menu inclusief drankjes. De bediening was vriendelijk en voorzagen ons bij iedere gang van tekst en uitleg. De tafel was prachtig gedekt, maar de sfeer van het restaurant vond ik niet zo bijzonder. De opmaak van de gerechten was goed, evenals de portie groottes. Mocht je in de buurt van Castricum zijn en om een culinair avontuur verlegen zitten, dan zul je bij ‘t Eethuysje niet teleur gesteld worden.

Om te breken met de onberispelijke stijl van het restaurant heb ik aan het einde van de avond nog wel even mijn glas water omgegooid. Niet expres hoor.